Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ Ν/Π. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ Ν/Π. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 31 Αυγούστου 2012

4οι Ναυτοπροσκοπικοί Κωπηλατικοί Αγώνες & 13οι Ναυτοπροσκοπικοί Ιστιοπλοϊκοί Αγώνες

Η Εφορεία Ειδικότητας Ναυτοπροσκόπων Γ.Ε., σε εφαρμογή του ετήσιου προγράμματός της, ανακοινώνει την πραγματοποίηση των 4ων Ναυτοπροσκοπικών Κωπηλατικών Αγώνων και των 13ων Ναυτοπροσκοπικών Ιστιοπλοϊκών Αγώνων, στο Ναυταθλητικό και Ναυτοπροσκοπικό Κέντρο Δέλτα Φαλήρου, στις 13-14 Οκτωβρίου 2012 και 20-21 Οκτωβρίου 2012 αντίστοιχα. 
4οι Ναυτοπροσκοπικοί Κωπηλατικοί Αγώνες (13-14/10/2012) 
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν Ομάδες Προσκόπων συνοδευόμενες από τουλάχιστον ένα Βαθμοφόρο. 
Οι Αγώνες θα περιλαμβάνουν λεμβοδρομίες σε προκριματικό, ημιτελικό και τελικό στάδιο ανάλογα με τον αριθμό των πληρωμάτων που θα δηλώσουν συμμετοχή.
Στις λεμβοδρομίες μπορούν να συμμετάσχουν και πληρώματα που δεν κατέχουν Ναυτοπροσκοπικό σκάφος. Ειδικά για τις συγκεκριμένες περιπτώσεις ενθαρρύνεται η συνεργασία με Συστήματα που διαθέτουν Ναυτοπροσκοπικό σκάφος και η προετοιμασία μπορεί να γίνει από κοινού. 
Σε ειδική λεμβοδρομία των αγώνων μπορούν να λάβουν μέρος και πληρώματα από Παλαιούς Προσκόπους Ναυτοπροσκοπικών Συστημάτων, τα οποία θα πληρούν τα προβλεπόμενα από τον Κανονισμό Ασφάλειας Δράσεων του ΣΕΠ. 
Αναλυτικές οδηγίες και κανονισμοί αγώνων θα δοθούν στη συνάντηση των κυβερνητών, που θα γίνει στο Ναυταθλητικό και Ναυτοπροσκοπικό Κέντρο Δέλτα Φαλήρου, την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012 και ώρα 19.30 από την Οργανωτική Επιτροπή.
Κάθε πλήρωμα θα συμβάλλει στις δαπάνες των αγώνων με το ποσό των πενήντα Ευρώ (€ 50). 
Οι ονομαστικές καταστάσεις συμμετοχής Πληρωμάτων και Κυβερνητών (βλ. συνημμένα) πρέπει να κατατεθούν στην Εφορεία Ειδικότητας Ναυτοπροσκόπων Γ.Ε. (efnpge@sep.org.gr), το αργότερο μέχρι την Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012. Ταυτόχρονα θα πρέπει να κατατεθεί στην Οικονομική Υπηρεσία ΣΕΠ το ποσό της συμμετοχής. 

13οι Ναυτοπροσκοπικοί Ιστιοπλοϊκοί Αγώνες (20-21/10/2012) 
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν Ανιχνευτές και Βαθμοφόροι. 
Οι Αγώνες θα περιλαμβάνουν:
  • Το Σάββατο 20/10/2012: δύο ιστιοδρομίες (παλινδρομικές, όρτσα-πρίμα) με ώρα πρώτης εκκίνησης 13.00.
  • Την Κυριακή 21/10/2012: μια ιστιοδρομία (Φάληρο – Φάρος Αγίου Κοσμά – Φάληρο) με ώρα εκκίνησης 11.00. 
Αναλυτικές οδηγίες και κανονισμοί αγώνων θα δοθούν στη συνάντηση των κυβερνητών, που θα γίνει στο Ναυταθλητικό και Ναυτοπροσκοπικό Κέντρο Δέλτα Φαλήρου, την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012 και ώρα 19.30 από την Οργανωτική Επιτροπή. 
Κάθε πλήρωμα θα συμβάλλει στις δαπάνες των αγώνων με το ποσό των πενήντα Ευρώ (€ 50). 
Οι ονομαστικές καταστάσεις συμμετοχής Πληρωμάτων και Κυβερνητών (βλ. συνημμένα) πρέπει να κατατεθούν στην Εφορεία Ειδικότητας Ναυτοπροσκόπων Γ.Ε. (efnpge@sep.org.gr), το αργότερο μέχρι την Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012. Ταυτόχρονα θα πρέπει να κατατεθεί στην Οικονομική Υπηρεσία ΣΕΠ το ποσό της συμμετοχής. 
Και οι δύο διοργανώσεις θα ολοκληρωθούν με την πανηγυρική τελετή απονομής μεταλλίων, που θα πραγματοποιηθεί στο Ναυταθλητικό και Ναυτοπροσκοπικό Κέντρο Δέλτα Φαλήρου, την Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012 και ώρα 20.00.



Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012

Έγκριση σχεδίων 10κωπης Ναυτοπροσκοπικής λέμβου

Έγκριση σχεδίων 10κωπης Ναυτοπροσκοπικής λέμβου


17
2012
Το Διοικητικό Συμβούλιο στη συνεδρίαση της 16ης Ιανουαρίου 2012, με εισήγηση του Γενικού Εφόρου και σε υλοποίηση του Κανονισμού Ασφαλείας και Διοικητικών Θεμάτων Προσκοπικών Δράσεων, ενέκρινε τα σχέδια για ξύλινη 10κωπη Ναυτοπροσκοπική λέμβο, που έχουν κατασκευαστεί από ναυπηγό.
Όσα Συστήματα επιθυμούν, από τώρα και στο εξής, να κατασκευάσουν νέα Ναυτοπροσκοπική 10κωπη λέμβο θα πρέπει να επικοινωνήσουν με την Κεντρική Διοίκηση (κα Δέσποινα Χασιλίδη: 210-7290046, e-mail: dxasilidi@sep.org.gr), ώστε να προμηθευτούν με αντίγραφα σχεδίων και βάσει αυτών να γίνει η κατασκευή της λέμβου.
Όσα Συστήματα έχουν ήδη λέμβους που έχουν κατασκευαστεί με παλαιότερα σχέδια και χρειαστεί στο μέλλον να επισκευαστούν ή να ανακατασκευαστούν, θα πρέπει να λάβουν πιστοποιητικό αξιοπλοΐας από Ναυπηγό μετά την ολοκλήρωση των όποιων εργασιών (Κανονισμός Ασφαλείας και Διοικητικών Θεμάτων Προσκοπικών Δράσεων, Μέρος 8ο, Παράγραφος 8.1.1, σελ. 31).

Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2011

Αξιολόγηση & Προγραμματισμός Ειδικότητας Ναυτοπροσκόπων ΠΕ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ


Παράκληση να ενημερωθούν όλοι οι Λέμβαρχοι και Κυβερνήτες.
Αξιολόγηση & Προγραμματισμός Ειδικότητας Ναυτοπροσκόπων
Την Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2011, στις 20:30, στην αίθ. "Μαν. Βελισσάριος" της Περιφέρειας.
Κωνσταντίνος

Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2011

3οι Ναυτοπροσκοπικοί Κωπηλατικοί Αγώνες & 12οι Ναυτοπροσκοπικοί Ιστιοπλοϊκοί Αγώνες

Η Εφορεία Ειδικότητας Ναυτοπροσκόπων Γ.Ε. βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει την πραγματοποίηση των 3ων Ναυτοπροσκοπικών Κωπηλατικών Αγώνων, στο «Ναυταθλητικό και Ναυτοπροσκοπικό Κέντρο Δέλτα Φαλήρου», στις 22 και 23 Οκτωβρίου 2011.
3οι Ναυτοπροσκοπικοί Κωπηλατικοί Αγώνες:
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν Ομάδες Προσκόπων συνοδευόμενες από τουλάχιστον έναν Βαθμοφόρο.
Οι Αγώνες θα περιλαμβάνουν λεμβοδρομίες σε προκριματικό, ημιτελικό και τελικό στάδιο ανάλογα με τον αριθμό των πληρωμάτων που θα δηλώσουν συμμετοχή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στις λεμβοδρομίες μπορούν να συμμετάσχουν και πληρώματα που δεν κατέχουν Ναυτοπροσκοπικό σκάφος. Ειδικά για τις συγκεκριμένες περιπτώσεις ενθαρρύνεται η συνεργασία με Συστήματα που διαθέτουν Ναυτοπροσκοπικό σκάφος και η προετοιμασία μπορεί να γίνει από κοινού.
Σε ειδική λεμβοδρομία των αγώνων μπορούν να λάβουν μέρος και πληρώματα από Παλαιούς Προσκόπους των Ναυτοπροσκοπικών Συστήματών, τα οποία θα πληρούν τους κανόνες ασφαλείας. (Πληροφορίες: κ. Τάσος Κουτρουμπόπουλος, Έφορος Ειδικότητας Ναυτοπροσκόπων  Γενικής Εφορείας - Τηλ.: 6976 115000).
Αναλυτικές οδηγίες θα δοθούν στη συνάντηση των κυβερνητών στο «Ναυταθλητικό και Ναυτοπροσκοπικό Κέντρο Δέλτα Φαλήρου», την Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011 και ώρα 19.00 από την Οργανωτική Επιτροπή.
Κάθε πλήρωμα θα συμβάλλει στις δαπάνες των αγώνων με το ποσό των € 50,00.
Οι ονομαστικές καταστάσεις συμμετοχής Πληρωμάτων και Κυβερνητών πρέπει να κατατεθούν στην Εφορεία Ειδικότητας Ναυτοπροσκόπων Γ.Ε. (efn...@sep.org.gr),  το αργότερο μέχρι την Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2011. Ταυτόχρονα θα πρέπει να κατατεθεί στην Οικονομική Υπηρεσία το ποσό της συμμετοχής.
12οι Ναυτοπροσκοπικοί Ιστιοπλοϊκοί Αγώνες:
Επίσης, η Εφορεία Ειδικότητας Ναυτοπροσκόπων Γ.Ε. σε εφαρμογή του ετήσιου προγράμματός Δράσης της Γενικής Εφορείας,  πρόκειται να πραγματοποιήσει τους 12ους Ναυτοπροσκοπικούς Ιστιοπλοϊκούς Αγώνες, στο «Φαληρικό όρμο», στις 5 και 6 Νοεμβρίου 2011.
Οι Αγώνες θα περιλαμβάνουν:
● Το Σάββατο 5/11/2011: δύο ιστιοδρομίες (παλινδρομικές, όρτσα-πρίμα) με ώρα της πρώτης εκκίνησης 13.00.
● Την Κυριακή 6/11/2011: μία ιστιοδρομία (Φάληρο – Φάρος Άγιου Κοσμά - Φάληρο) με ώρα εκκίνησης 11.00.
Αναλυτικές οδηγίες θα δοθούν στη συνάντηση των κυβερνητών στο «Ναυταθλητικό και Ναυτοπροσκοπικό Κέντρο Δέλτα Φαλήρου», την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2011 και ώρα 19.00 από την Οργανωτική Επιτροπή.
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι Ανιχνευτές και Βαθμοφόροι των Τμημάτων.
Κάθε Σκάφος θα συμβάλλει στις δαπάνες των αγώνων με το ποσό των € 50,00.
Οι ονομαστικές καταστάσεις συμμετοχής Πληρωμάτων και Κυβερνητών πρέπει να κατατεθούν στην Εφορεία Ειδικότητας Ναυτοπροσκόπων Γ.Ε. (efn...@sep.org.gr),  το αργότερο μέχρι την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2011. Ταυτόχρονα θα πρέπει να κατατεθεί στην Οικονομική Υπηρεσία το ποσό της συμμετοχής.
Και οι δύο διοργανώσεις θα ολοκληρωθούν με πανηγυρική τελετή απονομής μεταλλίων, που θα πραγματοποιηθεί στο «Ναυταθλητικό και Ναυτοπροσκοπικό Κέντρο Δέλτα Φαλήρου», την Κυριακή 6 Νοεμβρίου και ώρα 20.00.

Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΛΟΙΑ

Αρχαία Ελληνικά Πλοία



Αρχαία Ελληνικά Πλοία

Οι Έλληνες ειδικεύτηκαν στην κατασκευή μικρών αλλά γρήγορων και εύκολων στην χρήση πλοίων. Έχοντας πολλά μικρά λιμάνια χρειαζόταν μικρά και ευέλικτα πλοία! Αλλά παρ' όλα αυτά μπορούσαν να ταξιδεύουν εύκολα τουλάχιστον μέχρι την Κύπρο κουβαλώντας χαλκό από το 3000 π.Χ.!
Υπάρχουν όμως ενδείξεις κατεργασμένων πετρωμάτων της Μήλου που βρέθηκαν στις Μυκήνες και μας οδηγούν να δεχόμαστε ακόμα αρχαιότερη ναυτική δραστηριότητα. Στο Μάνδαλο της Πέλλας βρέθηκαν αντικείμενα από οψιδιανό των Καρπαθίων ηλικίας 5000 ετών. Κατά συνέπεια δεν ήταν και τόσο δύσκολες οι μετακινήσεις εκείνη την εποχή!
 
ΚΩΠΗΛΑΤΙΚΟ - ΙΣΤΙΟΦΟΡΟ Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι στο Αιγαίο κυκλοφορούσαν οι
πρώτες μορφές πλοίων απ' το 7000 π.Χ. Οι πρώτοι γνωστοί που εμφανίζονται είναι οι Κυκλαδίτες (3000 - 2000 π.Χ.) οι οποίοι όμως δίνουν την θέση τους στους Κρήτες της Μινωικής περιόδου που είχαν ναυτικό στην βάση του κράτος (1700-1450 π.Χ.). Στα 1470 π.Χ. έγινε η έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης με πολύ μεγάλη ισχύ. 5 φορές μεγαλύτερη απ' την έκρηξη του Κρακατόα στην Ινδονησία. Αυτό προφανώς προκάλεσε την καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού. Στην συνέχεια παρουσιάζονται οι ΜυκηναίοιΑργοναυτική εκστρατεία αλλά και ο Τρωικός πόλεμος, αν και πολλοί θεωρούν τον Τρωικό πόλεμο αρκετά παλαιότερο. Μετά τον ένατο αιώνα παρουσιάζονται δυναμικά στον Θαλάσσιο χώρο και η Κόρινθος, η Αίγινα, η Σάμος, η Κέρκυρα, οι Συρακούσες και άλλες μικρότερες πόλεις. Αρκετά αργότερα τον έκτο αιώνα π.Χ. οι Αθηναίοι δημιουργούν στόλο και κυριαρχούν με την σειρά τους για λίγο στον χώρο. που και αυτοί δρούσαν σε όλη την γνωστή ανατολική Μεσόγειο.
  ΘΗΡΑΙΚΑ ΠΛΟΙΑ Τα πρώτα διάσημα πλοία στον Ελλαδικό χώρο ήταν τα πλοία της Θήρας που παραστάσεις τους σώζονται σε αγγεία αλλά και σε τοιχογραφίες που ήρθαν πρόσφατα στην επιφάνεια στις ανασκαφές της Θήρας. Οι τοιχογραφίες χρονολογούνται στο 1500 - 1600 π.Χ. οπότε μιλάμε για ακόμη παλιότερη χρήση. Το παράξενο είναι ότι αυτή η γνώση φθίνει μέχρι πολύ αργότερα κοντά στο 700 π.Χ. που η Κόρινθος ξανά παρουσίασε την πρώτη μορφή τριήρεως. Είχε 40 μέτρα μήκος και χρησιμοποιούσε 150 κωπηλάτες σε τρεις σειρές και 50 ακόμα άτομα για τις υπόλοιπες ανάγκες.
ΤΡΙΗΡΗΣ Η Αθηναϊκή τριήρης είχε μήκος περίπου 35 μέτρων και μέγιστη ταχύτητα τα 20 (άλλοι όμως την υπολογίζουν στα 15) χιλιόμετρα την ώρα και όποιος ξέρει από θάλασσα καταλαβαίνει πόσο γρήγορο ήταν για κωπηλατικό του μεγέθους του! Συνήθως κάλυπτε 100 χιλιόμετρα ημερησίως χρησιμεύοντας τόσο σαν εμπορικό όσο και σαν πολεμικό σκάφος. Ήταν εξοπλισμένη στο μπροστινό της μέρος με έμβολο επενδυμένο με μέταλλο με το οποίο μπορούσε να εμβολίσει και να βυθίσει τα αντίπαλα πλοία. Αν και ήταν ιστιοφόρο στις ναυμαχίες βασιζόταν κυρίως στην δύναμη των 170 κωπηλατών του που ήταν καθισμένοι σε τρία προσεκτικά σχεδιασμένα επίπεδα (δύο εσωτερικά κι ένα εξωτερικό), χειριζόμενοι συνχρονισμένα τρεις σειρές κουπιών. Μεγαλύτερα διπλά κουπιά τοποθετημένα στην πρύμνη χρησιμοποιούταν σαν τιμόνι. Είχε βύθισμα μόνο 60 εκατοστά, κατά συνέπεια μπορούσε να πλέει χωρίς πρόβλημα και σε πολύ αβαθή νερά. Εκτός από την ανακατασκευή της τριήρεως, έχει γίνει ανακατασκευή και του «Κυρήνεια 2» από το ελληνικό Ινστιτούτο Προστασίας Ναυτικής Παράδοσης, και η «Παπυρέλλα» που με 6 κωπηλάτες πήγε από το Λαύριο στην Μήλο επιβεβαιώνοντας τις αρχαιοελληνικές ικανότητες στην ναυσιπλοΐα.
ΝΕΩΣΙΚΟΙ Τα πλοία αυτά με βασική ύλη το ξύλο κατασκευαζόταν με μεθόδους αρκετά διαφορετικές απ' τις σημερινές. Αρχικά φτιαχνόταν το εξωτερικό κέλυφος και στην συνέχεια τοποθετούταν εσωτερικά οι ενισχύσεις. Σε κάποια απ' αυτά μάλιστα έχουν βρεθεί μέχρι και ενώσεις που γινόταν με ένα είδος ραφής. Τα συνηθέστερα μεγέθη ήταν μέχρι 6 μέτρα πλάτος και μέχρι 40 μήκος. Για να αποφύγουν την διάβρωση του ξύλου απ' τους μικροοργανισμούς του νερού, αν το πλοίο δεν χρησιμοποιούταν για κάποιο χρονικό διάστημα (όπως τα πολεμικά πλοία) ανελκυόταν στην ξηρά. Οι εγκαταστάσεις στέγασης των ανελκυόμενων πλοίων ονομαζόταν νεώσοικοι και υπολείμματα τους βρίσκουμε σε πολλά αρχαία λιμάνια. Στο λιμάνι του Πειραιά λέγεται ότι υπήρχαν 372 νεώσοικοι.
ΠΕΝΗΝΤΑΚΟΠΟΣ Ένα τυπικό πλοίο της εποχής του Ομήρου. Η πρώτη οργανωμένη ναυτική κίνηση περιγράφεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα. Αναφέρεται ότι 1186 πλοία από διάφορες περιοχές της Ελλάδος μαζί με τους στρατούς των διαφόρων Ελληνικών φυλών συγκεντρώθηκαν στην Αυλίδα και όλοι μαζί πήγαν στην Τροία! Ο Όμηρος επίσης περιγράφει πολλές λεπτομέρειες τόσο για την ναυπήγηση όσο και για την πλοήγηση των πλοίων.
ΟΔΥΣΣΕΙΑ Η Οδύσσεια έχει πλήθος αναφορών στις ναυτικές ικανότητες και γνώσεις του Οδυσσέα και των συντρόφων του. Κάποιοι πιστεύουν ότι η ραψωδία Κ της Οδύσσειας περιγράφει με ακρίβεια το πέρασμα του Οδυσσέα από τα Νορβηγικά φιόρδ! Το αιώνιο ηλιόφως της χώρας των Λαιστρυγόνων ταιριάζει με το καλοκαίρι κοντά στον βόρειο αρκτικό κύκλο, το τεράστιο μέγεθος των Λαιστρυγόνων θα μπορούσε να επιβεβαιωθεί εν μέρη από ασυνήθιστα μεγάλους ανθρώπινους σκελετούς που βρέθηκαν σε σπηλιές αυτών των περιοχών.
ΗΡΑΚΛΕΙΕΣ ΣΤΗΛΕΣ Υπάρχουν όμως ενδείξεις ότι οι Ηράκλειες στήλες στο Γιβραλτάρ αποτελούσαν από αρκετά παλιότερα πέρασμα και όχι όριο όπως νομίζαμε. Στην Ισπανία κοντά στο Γιβραλτάρ υπάρχει ένας πύργος που πιστεύεται απ' τους περίοικους ότι χτίστηκε από τον Ηρακλή. Ο μύθος λέει ότι υπήρχαν δύο πύργοι εκατέρωθεν των στενών του Γιβραλτάρ με σκοπό, λειτουργώντας σαν φάροι να διευκολύνουν τα πλοία να προσεγγίζουν ευκολότερα το πέρασμα από και προς τον Ατλαντικό ωκεανό. Απ' αυτό μπορούμε να συμπεράνουμε ότι κάποιοι τολμούσαν να ταξιδέψουν και στον Ατλαντικό αψηφώντας τις φήμες της επίπεδης γης και του τέλους του κόσμου στο Γιβραλτάρ. Πόσο μακριά όμως τόλμησαν να πάνε;
ΧΙΛΗ Ο καθηγητής Lonko Kilapan από την Χιλή έχει πολλά στοιχεία που δείχνουν σημαντικότατη πολιτισμική συγγένεια των Αρακουάνων της Χιλής με τους Αρχαίους Σπαρτιάτες! Αυτό είναι ιδιαίτερα περίεργο μιας και οι Σπαρτιάτες των ιστορικών τουλάχιστον χρόνων δεν φημιζόταν ιδιαίτερα για τις ναυτικές τους προτιμήσεις, αλλά οι Αρακουάνοι και οι αποδείξεις τους παραμένουν! Έχουν διατηρήσει σε μεγάλο ποσοστό το λευκό τους χρώμα διαφορετικό από οποιαδήποτε άλλη Αμερικανική φυλή, το μεγαλύτερο ανάστημα, αρκετές θρησκευτικές παραδόσεις, γλώσσα που έχει κοινή γραμματική με την αρχαία ελληνική και πολυπλοκότητα που ελάχιστες γλώσσες διαθέτουν μέχρι σήμερα (Ελληνική, Γερμανική, Ρωσική και Λατινική), πολεμική οργάνωση τέτοια που εντυπωσίασε και τελικά απέτρεψε τους Ισπανούς απ' την κατάκτησή τους. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η λογοτεχνική τους έφεση και η ρητορική τους άνεση που ήταν τμήμα της παιδείας τους και της ευρύτερης κουλτούρας τους! Αυτή η φυλή στην Χιλή, στο χείλος της οροσειράς των Ανδεων επέλεξε γεωγραφικό πλάτος αντίστοιχο με της Ελλάδας. Η πολιτισμική τους ιδιαιτερότητα στον χώρο αξίζει σίγουρα μία πιο προσεκτική μελέτη. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι έφτασαν εκεί ταξιδεύοντας μέσα απ' την Ασία στην οποία και σκόρπισαν Ελληνικά ονόματα, όπως Λάος, Ινδονησία, Μελανησία, Πολυνησία και αρκετά άλλα. Τα ονόματα παρέμειναν αλλά η προέλευση πια ξεχάστηκε... Νοτιοανατολικά της Αλοννήσου βρέθηκε αρχαίο ναυάγιο του 5ου αιώνα π.Χ. με εκτόπισμα πάνω από 100 τόνους και φορτίο σχεδόν 4.000 αγγείων.

Λέγεται ότι ο μέγας Αλέξανδρος χρησιμοποίησε μια πρώτη μορφή υποβρυχίου για να παρατηρήσει από κοντά τα παράξενα ψάρια στον βυθό του Ινδικού ωκεανού (332 π.Χ.).


ΠΗΓΗhttp://ancienthistorygr.blogspot.com/2010/12/blog-post_04.html

Τετάρτη 5 Ιανουαρίου 2011

ΝΑΥΤΟΠΡΟΣΚΟΠΟΙ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ

Αγαπητοί βαθμοφόροι,

Η Ειδικότητα Ναυτοπροσκόπων της Π.Ε.Σ., πραγματοποίησε συνάντηση στις 10 Νοεμβρίου 2010 στην αίθουσα της Περιφέρειας, με σκοπό τον προγραμματισμό των δραστηριοτήτων της ειδικότητας.

Στην συνάντηση παρευρέθηκαν εκπρόσωποι σχεδόν από όλα τα συστήματα που διαθέτουν ναυτοπροσκοπικό σκάφος στην Περιφέρεια μας.

Αποφασίσθηκαν τα εξής :

1ον : Δημιουργία καταλόγου με τοποθεσίες και πληροφορίες για Ν/Π δράσεις. Σκοπός του καταλόγου είναι να συλλεχτούν σε ένα έντυπο όλα τα μέρη που μπορούμε εν πλω ή με τρέιλερ να πάμε την βάρκα μας, δίνοντας πληροφορίες για το κάθε μέρος.
Οι πληροφορίες θα περιλαμβάνουν :
·         απόσταση σε ναυτικά μίλια (εν πλω)
·         απόσταση οδικώς
·         τρόπος πρόσβασης
·         τρόπος λιμενισμού λέμβου
·         παροχές χώρου
·         διανυκτέρευση ατόμων
·         ασφάλεια λέμβου
·         δυνατότητες δραστηριοτήτων στον εκάστοτε χώρο

Συντονιστής της δημιουργίας του καταλόγου ορίζεται ο κυβερνήτης και Α.Κ.Α. της 5ης Κ.Α. Πειραιά, Δημήτρης Σταυρίδης. Όποιος θέλει να δώσει πληροφορίες για την δημιουργία του καταλόγου μπορεί να επικοινωνεί μαζί του στο email : dstavridis@gmail.com ή στο τηλέφωνο : 6977357280.

2ον : Δημιουργία οδηγού συντήρησης υλικών. Σκοπός του οδηγού είναι να έχουν όλοι οι βαθμοφόροι και τα συστήματα έναν οδηγό για την σωστή συντήρηση όλων των υλικών τους (πχ. Σχοινιά, σωσίβια, πανιά, εργαλεία κλπ). Στην δημιουργία του οδηγού αυτού θα βοηθήσει ο βαθμοφόρος και φίλος Περικλής Σπύρου.

3ον : Δημιουργία οδηγού συντήρησης Ν/Π Σκαφών. Σκοπός του οδηγού είναι να δημιουργηθεί ένας «μπούσουλας» με τα στάδια που ακολουθούμε σε κάθε συντήρηση (ετήσια, πενταετίας κλπ) ναυτοπροσκοπικού σκάφους (ξύλινου, πλαστικού, μεταλλικού) ώστε να βοηθηθούν όλοι οι βαθμοφόροι που πραγματοποιούν συντήρηση στο έργο τους. Η ομάδα εργασίας θα αποτελείται από τους : Γιώργο Αργυρίου, Μάκη Καρούσο και Χάρη Παπάζογλου.

4ον : Βελτίωση Επιθεώρησης Αξιοπλοΐας Ναυτοπροσκοπικών Σκαφών. Θα εκδοθεί αντίστοιχη ανακοίνωση

5ον : Σεμινάριο Ιστιοπλοΐας με θεωρητικό και πρακτικό μέρος. Σύντομα θα εκδοθεί σχετική ανακοίνωση. Το σεμινάριο θα απευθύνεται σε βαθμοφόρους. Υπεύθυνος του σεμιναρίου ορίζεται ο κυβερνήτης και Α.Κ.Α της 6ης Κ.Α. Καλλιθέας, Στέλιος Νούτσος.

6ον : Προσπάθεια εξόδων ιστιοπλοΐας με εκπαιδευτικό σκοπό για βαθμοφόρους και ανιχνευτές.

Γιώργος Αργυρίου
Έφορος Ναυτοπροσκόπων Π.Ε.Σ.
(τηλ.κιν. 6945386094, e-mail: ageorge2000@yahoo.com )

Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010

ΠΕΡΙ ΑΛΙΕΙΑΣ

Η Μεσόγειος είναι μία από τις πιο υπεραλιευμένες θάλασσες στον κόσμο. Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, πάνω από το 65% των ιχθυαποθεμάτων στην περιοχή είναι εκτός των ασφαλών βιολογικών ορίων.
Στις ελληνικές θάλασσες η μικρής κλίμακας παράκτια αλιεία, είναι μία δραστηριότητα θεμελιώδους σημασίας για τις κοινωνίες των νησιών και των παράκτιων περιοχών στηρίζοντας διατροφικά, επαγγελματικά αλλά και κοινωνικά τους κατοίκους των παραθαλάσσιων περιοχών. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι σύμφωνα με πρόσφατες παλαιοντολογικές έρευνες, τα είδη ψαριών που αλίευαν οι ψαράδες των νησιών του Αιγαίου πριν από 10.000 χρόνια, είναι σχεδόν τα ίδια με αυτά που αλιεύουν οι παράκτιοι αλιείς σήμερα. Στις μέρες μας, η παράκτια αλιεία, συνεχίζει να διατηρεί ιδιαίτερη κοινωνική και οικονομική σημασία στην Ελλάδα αντιπροσωπεύοντας το 97% του ελληνικού αλιευτικού στόλου και συγκεντρώνοντας, περίπου το 50% των αλιευμάτων.
Ωστόσο, κάθε χρόνο η αλιευτική παραγωγή μειώνεται σημαντικά προκαλώντας καταστροφικές επιβαρύνσεις στην τοπική οικονομία των νησιωτικών και παράκτιων περιοχών της Ελλάδας, υποσκάπτοντας παράλληλα, τη δυνατότητα ανάπτυξης αυτών των τοπικών κοινωνιών. Δυστυχώς είναι προφανές ότι το ισχύον πλαίσιο διαχείρισης και ελέγχου της αλιείας στην Ελλάδα είναι ελλιπές, και οδηγεί στην εκτεταμένη υποβάθμιση των αλιευμάτων, καθώς επιτρέπει την υπεραλίευση, την παράνομη και καταστροφική αλιεία.


Παράγοντες που συμβάλλουν στην υποβάθμιση της παράκτιας αλιείας

1. Έλλειψη προστασίας προστατευόμενων ενδιαιτημάτων
Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, απαγορεύεται η αλιεία με συρόμενα αλιευτικά εργαλεία, σε περιοχές που καλύπτονται από προστατευόμενα ενδιαιτήματα, όπως τα λιβάδια Ποσειδωνίας και οι ύφαλοι ασβεστολιθικών ροδοφυκών (οι λεγόμενες τραγάνες). Παράλληλα, σύμφωνα με Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1967/2006, η Ελλάδα οφείλει να εξασφαλίσει τη συλλογή επιστημονικών δεδομένων προκειμένου να εντοπίσει και να χαρτογραφήσει την περιοχή που καλύπτεται από τους παραπάνω βιοτόπους. Καθώς στην Ελλάδα έχουν διενεργηθεί ελάχιστες χαρτογραφήσεις των λιβαδιών Ποσειδωνίας και καμία χαρτογράφηση υφάλων ασβεστολιθικών ροδοφυκών, είναι αδύνατον να γίνει οποιαδήποτε ουσιαστική εφαρμογή του άρθρου αυτού. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι να εξελίσσονται ιδιαίτερα καταστροφικές αλιευτικές δραστηριότητες, κυρίως από σκάφη της μέσης αλιείας (μηχανότρατες, βιτζότρατες κ.α.)
2. Περιορισμένος αριθμός προστατευόμενων περιοχών αλιείας

Ένα τέτοιο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών αλιείας θα μπορούσε να διαφυλάξει την παραγωγικότητα των θαλασσών, τη βιωσιμότητα της αλιείας, αλλά και την επιβίωση των προστατευόμενων ειδών. Οι λιγοστές υπάρχουσες προστατευόμενες περιοχές, ή περιοχές όπου εφαρμόζονται αλιευτικοί περιορισμοί έχουν δημιουργηθεί εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία και δεν είναι επαρκείς.
3. Ελλιπής προστασία προστατευόμενων ειδών

Οι ελληνικές θάλασσες στηρίζουν πληθώρα σπάνιων και προστατευόμενων ειδών: θαλάσσια θηλαστικά και χελώνες, καθώς και διάφορα είδη καρχαριοειδών, ψαριών και ασπόνδυλων οργανισμών. Τα είδη αυτά έχουν χαρακτηριστεί ως προστατευόμενα ή/και απειλούμενα από την κοινοτική νομοθεσία και σειρά διεθνών συμβάσεων με τις οποίες δεσμεύεται η χώρα μας για την προστασία τους. Όμως, ενάντια στην ισχύουσα διεθνή και εθνική νομοθεσία, σήμερα στην Ελλάδα κάποια από τα είδη αυτά αλιεύονται ακούσια ή εκούσια ή θανατώνονται ηθελημένα, μεταφορτώνονται, εκφορτώνονται, πωλούνται, και στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν ενημερώνονται οι λιμενικές ή άλλες αρμόδιες αρχές.
4. Αλίευση & Εμπορία αλιευμάτων μικρότερων του ελάχιστου επιτρεπόμενου αλιεύσιμου μεγέθους


Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία πολλά είδη επιτρέπεται να αλιεύονται σε μικρότερο ή πολύ μικρότερο μέγεθος από αυτό που ορίζει η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ο πίνακας που παραθέτουμε παρακάτω παρουσιάζει τη σύγκριση μεταξύ των ελάχιστων επιτρεπόμενων αλιεύσιμων μεγεθών για συνήθη είδη των ελληνικών θαλασσών, όπως ορίζονται από την ελληνική νομοθεσία και από τον ΕΚ 1967/2006, αλλά και τα προτεινόμενα μεγέθη με βάση το ελάχιστο μέγεθος αναπαραγωγής ανά είδος, σύμφωνα με τη σχετική επιστημονική βιβλιογραφία.


 Πίνακας 2. Ελάχιστα επιτρεπόμενα αλιεύσιμα μεγέθη με βάση την ελληνική νομοθεσία, τον ΕΚ 1967/2006, και προτεινόμενα μεγέθη με βάση το ελάχιστο μέγεθος αναπαραγωγής ανά είδος

 
Το σημαντικότερο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι δεν τηρούνται καν τα ισχύοντα ελάχιστα επιτρεπόμενα αλιεύσιμα μεγέθη. Τόσο στις κεντρικές ιχθυόσκαλες της χώρας, όσο και σε άλλα λιγότερο κεντρικά σημεία πώλησης αλιευμάτων διακινούνται σε καθημερινή βάση μεγάλες ποσότητες από αλιεύματα μικρότερα ή και πολύ μικρότερα από το ελάχιστο επιτρεπόμενο αλιεύσιμο μέγεθος, καθώς επίσης και προστατευόμενα είδη.
5. Ελλιπής λειτουργία του κέντρου παρακολούθησης αλιευτικών δραστηριοτήτων

To Κέντρο Παρακολούθησης Αλιείας, οφείλει να λαμβάνει μέσω του δορυφορικού συστήματος παρακολούθησης σκαφών, δεδομένα σχετικά με τα αλιευτικά σκάφη και με τον τρόπο αυτό να ελέγχει τις παράνομες αλιευτικές δραστηριότητες. Δυστυχώς, αυτό το ιδιαίτερα ακριβό σύστημα που εγκαταστάθηκε με στόχο τον περιορισμό της παράνομης και καταστροφικής αλιείας, αλλά και για την ασφάλεια των σκαφών και πληρωμάτων, υπολειτουργεί από τη μέρα δημιουργίας του, καθώς δεν είναι κατάλληλα στελεχωμένο. Τα δεδομένα που συγκεντρώνει το σύστημα δεν διασταυρώνονται με τα πραγματικά δεδομένα της θέσης των αλιευτικών σκαφών, γεγονός που αποδεικνύεται από τις συνεχείς παραβάσεις που παρατηρούνται (ιδιαίτερα σε δυσπρόσιτες και απομακρυσμένες περιοχές, και κατά τη διάρκεια της νύχτας).

ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ

Το Αιγαίο Απειλείται

Αιγαίο: Μία μοναδική θάλασσα, αλλά για πόσο ακόμα;

Το Αιγαίο Πέλαγος, εδώ και πολλές χιλιετίες αποτελεί μία θάλασσα ιδιαίτερης σημασίας, καθώς ως θαλάσσιος δρόμος, συνέβαλλε στην ανταλλαγή ιδεών και αγαθών και στην ανάπτυξη όλων των παραμεσόγειων πολιτισμών. Ως σύνολο οικοσυστημάτων, το Αιγαίο συντήρησε και συντηρεί μία σπάνια ποικιλότητα ζωντανών οργανισμών. Παρόλο που λόγω των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών του, είναι μία θάλασσα ολιγοτροφική, εν τούτοις χαρακτηρίζεται από υψηλή βιοποικιλότητα θαλάσσιων οργανισμών (δηλαδή υψηλό αριθμό διαφορετικών ειδών). Στις μέρες μας, που οι περισσότερες θάλασσες παγκοσμίως, μεταξύ των οποίων μεγάλο μέρος των ευρωπαικών και μεσογειακών θαλασσών, υποβαθμίζονται σημαντικά, το Αιγαίο συνεχίζει να στηρίζει σημαντικούς πληθυσμούς από σπάνια και προστατεύομενα είδη.

Σπάνιος Φυσικός Πλούτος

Για να κατανοήσουμε την περιβαλλοντική μοναδικότητα του Αιγαίου, πρέπει να κάνουμε μία σύντομη αναφορά στο φυσικό του πλούτο.

Το Αιγαίο στηρίζει τις τελευταίες στη Μεσόγειο, μεγάλες εκτάσεις από θαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας (τις λεγόμενες φυκιάδες), που είναι ο σημαντικότερος προστατευόμενος τύπος οικοσυστήματος στη Μεσόγειο, θεμελιώδους σημασίας για την παραγωγικότητα των θαλάσσιων οικοσυστημάτων αλλά και της αλιείας. Τα λιβάδια Ποσειδωνίας συμβάλλουν στην αποτροπή της παράκτιας διάβρωσης, με συνέπεια η καταστροφή τους να σημαίνει εκτεταμένη διάβρωση καθώς και εξαφάνιση παραλιών.

Στην αμέσως βαθύτερη θαλάσσια ζώνη συναντάμε τη λεγόμενη «τραγάνα», προστατευόμενους υφάλους ροδοφυκών που απαιτούν έως και 11.000 χρόνια για το σχηματισμό τους.
Στα παράκτια οικοσυστήματα, έχουν καταγραφεί περισσότερα από 550 είδη φυκών, 120 είδη σφουγγαριών και χιλιάδες είδη ασπόνδυλων οργανισμών και ψαριών, που θα απαιτούσαν πολλές σελίδες για να τα περιγράψουμε.
Οι ανοιχτές θάλασσες στηρίζουν από τους σημαντικότερους στη Μεσόγειο, πληθυσμούς θαλάσσιων θηλαστικών, με 4 είδη δελφινιών, 2 είδη φαλαινών και το μεγαλύτερο εναπομείναντα στον κόσμο πληθυσμό Μεσογειακής φώκιας, ένα είδος που απειλείται με άμεση εξαφάνιση.
Τα παραπάνω συνθέτουν τη «μαγική εικόνα» του Αιγαίου, αλλά συνεχίζουν να υπάρχουν μόνο από... τύχη, δεδομένου ότι δεν έχει εφαρμοστεί κανένα μέτρο για την ουσιαστική διαχείριση ή προστασία τους.


Σε μία εποχή όπου όλες οι χώρες, ακόμα και οι λεγόμενες αναπτυσσόμενες, προσπαθούν να αναδειχθούν μέσα από την αειφόρο ανάπτυξη και τη προβολή του φυσικού τους πλούτου, η Ελλάδα όχι μόνο αγνοεί, αλλά και απειλεί με δραματική υποβάθμιση τα οικοσυστήματά της. Είδη και ενδιαιτήματα που κατάφεραν να επιβιώσουν στο Αιγαίο για χιλιάδες χρόνια, σε ισσοροπία με τις ανθρώπινες κοινωνίες, μέσα στις τρεις τελευταίες μόνο δεκαετίες κινδυνεύουν με αφανισμό. Εξίσου όμως κινδυνεύουν και οι ανθρώπινες κοινωνίες των νησιωτικών και παράκτιων περιοχών, δεδομένου ότι η οικονομία τους εξαρτάται από τον τουρισμό και την αλιεία, και συνεπώς απειλείται από την καταστροφή των φυσικών πόρων. Ως άμεση συνέπεια παρατηρείται η μετανάστευση των κατοίκων σε αστικά κέντρα και η ερημοποίηση των νησιωτικών περιοχών.

Το Αιγαίο απειλείται

Είναι πραγματικά ανυσηχητικό το γεγονός ότι χρειάζεται ένα ναυάγιο ή μία ανθρώπινη και περιβαλλοντική τραγωδία, για να προκύψει ένας ουσιαστικός διάλογος των κρατικών αρχών, ΜΜΕ, επιστημόνων, φορέων και πολιτών, σε θέματα σχετικά με την προστασία των Ελληνικών θαλασσών. Οι πολίτες και η πολιτεία οφείλουν να αναρωτηθούν, ποια θα πρέπει να είναι η έκταση της επόμενης καταστροφής που περιμένει το Αιγαίο, για να συνεχιστεί ο διάλογος και η ουσιαστική προσπάθεια προστασίας του.

Το πρόσφατο ναυάγιο της Σαντορίνης έδειξε την ανυπαρξία του κρατικού μηχανισμού και των θεσμών, για την αντιμετώπιση οποιουδήποτε σοβαρού θαλάσσιου ατυχήματος. Δεν είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε ένα έκτακτο θαλάσσιο περιστατικό, το οποίο συμβαίνει κατά τη διάρκεια της ημέρας, με ιδανικές καιρικές συνθήκες, σε ένα λιμάνι με μεγάλη κίνηση, στην αρχή της τουριστικής περιόδου (όπου θεωρητικά ο κρατικός μηχανισμός είναι σε πλήρη ετοιμότητα). Τι θα συμβεί στην περίπτωση που θα υπάρξει ένα πραγματικά σοβαρό ατύχημα πετρελαιοφόρου, υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες, σε μία δυσπρόσιτη περιοχή;
Πρέπει να τονίσουμε ότι το Αιγαίο διαπλέεται ετησίως από περισσότερα από 60.000 εμπορικά πλοία, εκ των οποίων τα 6.000 είναι πετρελαιοφόρα που μεταφέρουν από 100.000 - 200.000 τόνους βαριά πετρελαιοειδή. (Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι στο ατύχημα του Exon Valdez το 1989 στην Αλάσκα, διέφυγε μία σχετικά μικρή ποσότητα πετρελαίου από το συνολικό φορτίο του πλοίου - περίπου 25.000 τόνοι- καταστρέφοντας όμως μία περιοχή αντίστοιχη του Αιγαίου σε έκταση. Σήμερα, έπειτα από 18 χρόνια τα οικοσυστήματα της περιοχής παρουσιάζουν την ίδια εικόνα καταστροφής ).

Μέτρα Προστασίας - Διαχείρισης

Παρόλες τις ιδιαιτερότητες του Αιγαίου Πελάγους και την προγραμματιζόμενη τεράστια αύξηση κίνησης πετρελαιοφόρων σε αυτό, που θα επακολουθήσει έπειτα από τη λειτουργία του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, η προστασία του είναι εφικτή. Είναι δεδομένο διεθνώς, σε πορθμούς, θάλασσες και ποταμούς με πυκνή και συνεχόμενη κίνηση πλοίων, τα περιστατικά ατυχήματος να είναι ελάχιστα και χωρίς σοβαρές περιβαλλοντικές συνέπειες. Αυτό σημαίνει ότι όταν υφίστανται και τηρούνται αυστηρές μέθοδοι για τον έλεγχο της διέλευσης εμπορικών πλοίων, ελαχιστοποιείται η πιθανότητα ατυχήματος.

Τέτοια μέτρα θα μπορούσαν να βρουν εφαρμογή στο Αιγαίο εάν χαρακτηριζόταν ως Ιδιαιτέρως Ευαίσθητη Θαλάσσια Περιοχή, έτσι ώστε να μπορέσουν να ισχύσουν τα παρακάτω μέτρα:

  • Συνεχής και ουσιαστικός έλεγχος μέσω ηλεκτρονικών συστημάτων (VTS -Vessel Tracking System, AIS - Automatic Identification System, VMS - Vessel Monitoring System, Clean Sea Net, παράκτιων ραντάρ, κ.α.)
  • Εφαρμογή ζωνών διαχωρισμού κυκλοφορίας.
  • Δειγματοληψία λυμάτων από όλα τα διερχόμενα εμπορικά πλοία, κατά την είσοδό τους στους διαδρόμους θαλάσσιας κυκλοφορίας, έτσι ώστε να μπορεί να εντοπίζεται η εσκεμμένη λειτουργική ρύπανση ρουτίνας, που παρατηρείται καθημερινά στο Αιγαίο.
  • Δημιουργία Δικτύου Ρυμουλκών άμεσης ετοιμότητας, σε όλη την έκταση του Αιγαίου (στην περίπτωση του ναυαγίου της Σαντορίνης, χρειάστηκαν 15 ώρες για να προσεγγίσει το ταχύτερο και κοντινότερο διασωστικό ρυμουλκό).
  • Σύστημα πλοήγησης από πιλότους (έμπειρους καπετάνιους), οι οποίοι θα αναλαμβάνουν χρέη όταν υπάρχει έκτακτη ανάγκη.
  • Δημιουργία Δικτύου Λιμένων Καταφυγής, σε συγκεκριμένα σημεία του Αιγαίου, όπου θα μπορούν να οδηγούνται πλοία που βρίσκονται σε έκτακτη ανάγκη, δίνοντας τη δυνατότητα να περιοριστεί η επαπειλούμενη ρύπανση. (Στην περίπτωση του ναυαγίου του Prestige, έαν ακουγόταν η έκκληση του Έλληνα καπετάνιου, να ρυμουλκηθεί το πλοίο στο κοντινότερο λιμάνι ή σημείο καταφυγής, η ρύπανση θα μπορούσε να ελεγχθεί, και θα είχε αποφευχθεί η οικολογική καταστροφή).
  • Αυστηρές προδιαγραφές πλοίων, προϋποθέτοντας την ύπαρξη διπλών τοιχωμάτων, και εξέταση των μητρώων των πλοίων όπου καταγράφονται περιστατικά ρύπανσης, ή μηχανικών βλαβών.
  • Δημιουργία εθελοντικού δικτύου πολιτών, κατάλληλα εκπαιδευμένων, ώστε να μπορούν να συμβάλλουν στην διαδικασία αποκατάστασης. (Στην περίπτωση του ναυαγίου του Prestige, κανένα μέσο δεν ήταν τόσο αποτελεσματικό για τον καθαρισμό των ακτών, όσο η συμμετοχή των εθελοντών).

STOP ΣΤΙΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΜΑΣ

Stop στις Εκρήξεις

Παύση των εκρήξεων στο Αιγαίο 

Όσο παράλογο και αν ακούγεται, στις μέρες μας συνεχίζονται με αμείωτη ένταση οι εκρήξεις στις Ελληνικές θάλασσες.

Αντί να προβάλλουμε τις θάλασσες μας για τη μοναδική περιβαλλοντική τους σημασία και τα σπάνια και προστατευόμενα είδη που ζουν σε αυτές, συνεχίζουμε να τις χρησιμοποιούμε ως πεδία ανεξέλεγκτων βολών. Οι μικρές εκρήξεις γίνονται από «αλιείς» που παράνομα χρησιμοποιούν δυναμίτες για μια εύκολη ψαριά, προκαλώντας κατ' αυτό τον τρόπο καταστροφές στα θαλάσσια οικοσυστήματα και τα ιχθυαποθέματα. Το σημαντικό όμως πρόβλημα αποτελεί η συνεχιζόμενη ανεξέλεγκτη χρήση πραγματικών πυρών από τις ένοπλες δυνάμεις, σε κατοικημένα νησιά, ακατοίκητες νησίδες, αλλά και στο ανοιχτό πέλαγος. Στο ανοιχτό πέλαγος οι βολές δεν γίνονται μόνο από τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, αλλά και από αυτές της Τουρκίας και του Ν.Α.Τ.Ο. αφού σε απόσταση μόλις 6 μιλίων από την ακτή των νησιών τα ύδατα θεωρούνται διεθνή.

Αποτέλεσμα είναι η δραματική επιβάρυνση των θαλασσίων οικοσυστημάτων, καθώς σκοτώνονται εκατομμύρια ζωντανοί οργανισμοί, προκαλείται τεράστια υποβρύχια ηχορύπανση (με σοβαρές επιπτώσεις στα θαλάσσια θηλαστικά), ενώ παράλληλα απελευθερώνονται τοξικές ουσίες στο περιβάλλον.
Για να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του προβλήματος, ένα παράδειγμα είναι η επίσημη παραδοχή του Γ.Ε.Ν. το 2003, για τη χρήση 20.000 βλημάτων απεμπλουτισμένου ουρανίου, σε ασκήσεις στο Αιγαίο. Τα βλήματα αυτά ήταν δωρεά του αμερικάνικου στρατού, τα οποία σύμφωνα με δήλωση του Γ.Ε.Ν. τα χρησιμοποίησαν αγνοώντας την τεράστια επικινδυνότητα του υλικού



Παρέμβαση του Αρχιπελάγους για την κατάργηση των ανεξέλεγκτων στρατιωτικών ασκήσεων σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές


 

  Μέλη του Αρχιπελάγους, προσεγγίζοντας τη βραχονησίδα Άνυδρο, την ημέρα της προγραμματισμένης άσκησης  
Έπειτα από παρέμβαση του Αρχιπελάγους, το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, στα τέλη Οκτωβρίου 2005 πήρε για πρώτη φορά απόφαση να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα έτσι ώστε να σταματήσουν να υλοποιούνται ασκήσεις βολής με πραγματικά πυρά σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές. Η απόφαση αυτή ήταν αποτέλεσμα της δράσης του Αρχιπελάγους στα τέλη Σεπτεμβρίου 2005, για την ακύρωση προγραμματισμένης άσκησης βολής στις προστατευόμενες βραχονησίδες Άνυδρο και Πετροκάραβο (βόρεια της Πάτμου).


Οι βραχονησίδες αυτές αποτελούν μέρος του Μόνιμου Καταφυγίου Αγριας Ζωής, Συμπλέγματος Νησίδων Αρκιών-Πάτμου το οποίο δημιουργήθηκε έπειτα από έρευνα και ενέργειες της περιβαλλοντικής οργάνωσης Αρχιπέλαγος Αιγαίου .

Στηρίζουν πληθυσμούς από προστατευόμενα είδη προτεραιότητας όπως η Μεσογειακή Φώκια και ο Μαυροπετρίτης, καθώς και ο Αιγαιόγλαρος, ο Μύχος, ο Αρτέμης, ο Κορμοράνος και πολλά άλλα. Το Ανυδρο και το Πετροκάραβο, αποτελούν τόπο σημαντικό αναπαραγωγής για τα είδη αυτά.

Το Αρχιπέλαγος ενημέρωσε τις στρατιωτικές και πολιτικές αρχές της χώρας για το παράνομο της συγκεκριμένης άσκησης, ενώ παράλληλα υλοποίησε και τη φύλαξη των συγκεκριμένων βραχονησίδων, με 2 σκάφη και τη συμμετοχή πολλών μελών της οργάνωσης και κατοίκων της περιοχής (παρόλες τις δύσκολες καιρικές συνθήκες). Σημαντική ήταν και η άμεση κινητοποίηση μεγάλου αριθμού επιστημόνων και περιβαλλοντικών οργανώσεων από πολλές χώρες του κόσμου.

Το θέμα της προγραμματισμένης στρατιωτικής άσκησης με πραγματικά πυρά στις προστατευόμενες βραχονησίδες, έφτασε και στην Ελληνική βουλή στα τέλη του Οκτωβρίου. Σύμφωνα με διαταγή του ΓΕΕΘΑ, απαγορεύτηκε η διεξαγωγή στρατιωτικών ασκήσεων και η εκτέλεση πυρών στις βραχονησίδες Άνυδρο και Πετροκάραβο.
Το Ανυδρο και το Πετροκάραβο χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερο φυσικό πλούτο, τόσο στο θαλάσσιο όσο και στο χερσαίο περιβάλλον. Κάθε καλοκαίρι-φθινόπωρο, εκατοντάδες Μαυροπετρίτες αναπαράγονται στις νησίδες αυτές.

Επίσης, το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης δήλωσε την ελλειπή του ενημέρωση σε θέματα σχετικά με την περιβαλλοντική σημασία των περιοχών όπου υλοποιούνται οι στρατιωτικές ασκήσεις. Για να αποκτήσει τη σχετική γνώση και να διασφαλιστεί το φυσικό περιβάλλον, ώστε να μη επηρεάζονται τα οικοσυστήματα από τη διεξαγωγή ασκήσεων των Ενόπλων Δυνάμεων, το ΥΠΕΘΑ μέσω του ΓΕΕΘΑ προέβη σε αποκατάσταση συνδέσμου με το ΥΠΕΧΩΔΕ και το Υπουργείο Γεωργικής Ανάπτυξης, και εξέδωσε σχετική «Διαταγή Διαρκούς Ισχύος» προς τα Γενικά Επιτελεία και τους Μείζονες Επιχειρησιακούς Σχηματισμούς των Ενόπλων Δυνάμεων, ώστε στο εξής οι διεξαγόμενες ασκήσεις να σχεδιάζονται με βάση τα λεπτομερή στοιχεία και τη συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Αυτή η παρέμβαση του Αρχιπελάγους, είχε ως αποτέλεσμα να ακυρωθεί η συγκεκριμένη άσκηση, αλλά και να ανοίξει το μεγάλο θέμα των ανεξέλεγκτων βολών και εκρήξεων στο Αιγαίο, από τις ένοπλες δυνάμεις (της Ελλάδας, της Τουρκίας και του ΝΑΤΟ). Το Αρχιπέλαγος συγκεντρώνει τα τελευταία χρόνια, στοιχεία για δεκάδες ασκήσεις με πραγματικά πυρά που υλοποιούνται καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου στο Αιγαίο. Για την επίλυση των σημαντικών προβλημάτων που προκαλούνται από τη χρήση πραγματικών πυρών σε βιότοπους, αλλά και κοντά σε κατοικημένες περιοχές, παράλληλα με τη δράση του Αρχιπελάγους, προσβλέπουμε ότι οι φορείς πολιτών, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, αλλά και η τοπική αυτοδιοίκηση, θα συνειδητοποιήσουν τη σημαντικότητα του προβλήματος, και θα συμμετέχουν ενεργά στη λύση του.

Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΠΗΓΙΚΗ

Εισαγωγικά για την Αρχαία Ελληνική Ναυπηγική

Οι Έλληνες ως κατεξοχήν ναυτικός λαός μέσα στο πέρασμα των χρόνων ανέπτυξαν ένα σύστημα ναυπήγησης των πλοίων τους σε άμεση αλληλεπίδραση με τους υπόλοιπους λαούς της Μεσογειακής λεκάνης. Οι πληροφορίες οι οποίες έχουν συγκεντρωθεί γύρω από το θέμα της ναυπήγησης των αρχαίων πλοίων, προέρχονται κυρίως από τα ίδια τα ναυάγια ή τα ευρήματα των πλοίων στα διάφορα αρχαία λιμάνια. Με βάση τα σχετικά υλικά κατάλοιπα, η σύγχρονη έρευνα είναι σε θέση να έχει μία πλήρη εικόνα ως προς το ζήτημα της ναυπήγησης των ελληνικών πλοίων, σε σχέση δηλαδή με τη συναρμολόγηση της καρένας με τα ποδοστήματα, καθώς και με τον τρόπο σύνδεσης των μαδεριών του πετσώματος. Μάλιστα με βάση όλα αυτά τα σχετικά ευρήματα της αρχαίας ναυπηγικής έχουν κατασκευαστεί ορισμένα ομοιώματα αρχαίων πλοίων, πιστά στα αρχαία πρότυπα, τα οποία έχουν δοκιμαστεί και σε επιτυχή σύγχρονα ταξίδια.

Το χτίσιμο του αρχαίου καραβιού

Η εύρεση των αρχαίων ναυαγίων μέσα στον προηγούμενο αιώνα από την ενάλια αρχαιολογία, αποκάλυψε τις ιδιαιτερότητες της αρχαίας ελληνικής ναυπηγικής, αποδεικνύοντας ότι οι αρχαίοι Έλληνες έχτιζαν τα καράβια τους με τη μέθοδο που είναι γνωστή διεθνώς με τον όρο shell-first. Βασικό στοιχείο της μεθόδου αυτής είναι το ξεκίνημα της όλης διαδικασίας από το πέτσωμα του πλοίου, αντίθετα από τη γνωστή παραδοσιακή μέθοδο skeleton first όπου προηγούνται οι νομείς του πετσώματος.
Η κατασκευή του πλοίου με τη μέθοδο shell-first ξεκινούσε από την τοποθέτηση μίας κυρτής καρένας που τη συνδέανε με τα δύο ποδοστήματα. Έπειτα χρησιμοποιώντας όχι πριονισμένες ίσιες σανίδες, αλλά μαδέρια λαξευμένα με σκεπάρνι και ξεκινώντας από την καρένα, τοποθετούσαν διαδοχικά δεξιά και αριστερά τις σειρές μαδεριών που στηρίζονταν το ένα πάνω από το άλλο με ένα πολύπλοκο σύστημα σύνδεσης με μόρσα και καβίλιες (εικ. 2-5). Έτσι ο αρχαίος καραβομαραγκός έχτιζε το κέλυφος του σκαριού στην αρχή και αργότερα όταν ήταν ολοκληρωμένο, το ενίσχυε εσωτερικά τοποθετώντας τους νομείς, τα στραβόξυλα δηλαδή που δεν αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά του πλοίου. Οι νομείς δεν φτάνανε, ούτε στηρίζονταν στην τρόπιδα, αλλά καρφώνονταν σε ορειχάλκινα ή σιδερένια καρφιά από έξω προς τα μέσα, δημιουργώντας μία αντίσταση στην πίεση που θα αντιμετώπιζε το καράβι μέσα στη θάλασσα. Ως προς το ζήτημα της εξέλιξης, τα πρώτα πλοία μέχρι και αυτά των Ελληνιστικών και Ρωμαϊκών χρόνων είχαν ως κυρίαρχο στοιχείο τους το ρωμαλέο πέτσωμα. Περνώντας τα χρόνια οι νομείς αποκτούσαν όλο και σημαντικότερο ρόλο ενισχυόμενοι παράλληλα με το γεγονός ότι τα μαδέρια γινόταν όλο και λεπτότερα. Όταν στον 11ο αιώνα πια οι νομείς σχημάτιζαν μαζί με την τρόπιδα το σκελετό των πλοίων.
Η χρήση της μεθόδου αυτής αρχικά αμφισβητήθηκε από την έρευνα, καθώς είναι άκρως αντίθετη από την παραδοσιακή μέθοδο που κυριάρχησε στη Μεσόγειο από τον 7ο μέχρι τον 11ο αι. μ.Χ. Η επιβεβαίωση της χρήσης της προέκυψε μέσα από τα ευρήματα που ήρθαν στο φως, αλλά βασικά σφραγίστηκε από τη ναυπήγηση και καθέλκυση του Κυρήνεια ΙΙ, ενός ομοιώματος του αρχαίου πλοίου που βρέθηκε έξω από το λιμάνι της αρχαίας Κυρήνειας. Επρόκειτο για ένα εμπορικό πλοίο των κλασικών χρόνων που ταξίδεψε στα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των Διαδόχων και ναυάγησε το 303 ή το 302 π.Χ. Από το αρχαίο αυτό πλοίο βρέθηκε διατηρημένο το 75% του σκαριού του, καθιστώντας έτσι δυνατή τη ναυπήγηση του ομοιώματός του το οποίο κατόρθωσε μάλιστα να υλοποιήσει ταξίδι στην Κύπρο το 1986 επιστρέφοντας το 1987 στον Πειραιά.


Σύνδεση Μαδεριών Πετσώματος

Η σύνδεση των μαδεριών του πετσώματος δεν ήταν η ίδια για όλες τις περιοχές της Μεσογείου. Ένα σύστημα ήταν αυτό με μόρσα και καβίλιες, όπως συμβαίνει για παράδειγμα με το πλοίο του 14ου αιώνα από τη θέση Ulu Burum. Με το ίδιο σύστημα σύνδεσης ήρθαν στο φως και άλλα πλοία της Ανατολικής Μεσογείου μέχρι τον 7ο αι. μ.Χ. Στη δυτική Μεσόγειο αντίθετα συναντάται η μέθοδος των ραμμένων πλοίων, καθώς τα μαδέρια παρουσιάζονται κυριολεκτικά συρραμμένα μεταξύ τους με λεπτές φυτικές ίνες περασμένες από τριγωνικές οπές που ακολουθούν το άνω και το κάτω μήκος του κάθε μαδεριού. Η μέθοδος αυτή φαίνεται πως επικράτησε μετά τον 5ο αιώνα και τελειοποιήθηκε μέσα στην ελληνιστική εποχή.
Σε ανασκαφή στο αρχαίο λιμάνι της Μασσαλίας το 1993 ανακαλύφθηκαν δύο ελληνικά πλοία του β΄ μισού του 6ου αιώνα. Το ένα από αυτά είχε όλα τα μαδέρια του πετσώματος από πρύμα μέχρι πλώρα ραμμένα και από την καρένα μέχρι την κουπαστή (εικ. 8 - 9). Στο δεύτερο πλοίο της ανασκαφής ανακαλύφθηκε μία μεικτή τεχνική, όπου στα δύσκολα σημεία συναρμολόγησης κοντά στα ποδοστήματα στην πρύμη και στην πλώρη, τα μαδέρια ήταν μεταξύ τους συνενωμένα, ενώ όλα τα υπόλοιπα τμήματα ήταν συνδεδεμένα με μόρσα και καβίλιες.
Ο Τζάλας υποστηρίζει πως οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν προφανώς τη σύνθετη μέθοδο με μόρσα και καβίλιες τουλάχιστον από τη 2η χιλιετία π.Χ., ενώ ερχόμενοι αργότερα σε επαφή με τη Δύση υιοθέτησαν τη μέθοδο των ραμμένων πλοίων ως ευκολότερη. Για περίπου δύο αιώνες οι δύο αυτές μέθοδοι συνυπήρξαν στις δυτικές αποικίες των Ελλήνων, όπως φαίνεται και από τα καράβια της Μασσαλίας του 6ου αιώνα που ήρθαν στο φως.

Στεγανοποίηση

Η στεγανοποίηση των αρχαίων πλοίων ήταν ιδιαίτερα σημαντική υπόθεση που διαμορφώνονταν ανάλογα με την προηγηθείσα σύνδεση του πλοίου. Στα ραμμένα πλοία τοποθετούνταν μέσα στον αρμό που σχηματίζονταν μεταξύ των μαδεριών του πετσώματος, λουρίδα υφάσματος, με λεπτούς ξύλινους πύρους να σφραγίζουν τις οπές όπου περνούσε το κορδόνι του ραψίματος. Η όλη διαδικασία ολοκληρώνονταν με ένα εσωτερικό άλειμμα.
Στην περίπτωση πλοίων με μόρσα και καβίλιες, η εφαρμογή των μαδεριών ήταν τόσο τέλεια που η στεγανοποίηση ολοκληρώνονταν με το στανιάρισμα του σκαριού.

Βιβλιογραφία

  1. Τζάλας Χ., «Οι τρόποι ναυπήγησης των αρχαίων Ελλήνων κατά τα προ-κλασικά, κλασικά και ελληνιστικά χρόνια», 507-515,στο Αρχαία Ελληνική Τεχνολογία, Πρακτικά, 1ο Διεθνές Συνέδριο, Θεσσαλονίκη 1997.
ΠΗΓΗ : http://www.tmth.edu.gr/aet/thematic_areas/p434.html

ΑΡΧΑΙΕΣ ΛΕΜΒΟΙ

Αρχαίες Λέμβοι

<>Τίτλος

Αρχαίες Λέμβοι

Κατηγορία

Αρχαία Πλοία

Χρονολόγηση

Ελληνιστική εποχή

Γενική εισαγωγή

Τα γιγαντιαία ελληνιστικά πλοία δεν συνεχίζουν να υφίστανται μετά τα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ. Ο Φίλιππος ο Ε΄ στη ναυμαχία της Χίου εγκαινιάζει την τακτική χρήση ελαφρών, αφράκτων καταδρομικών, στα οποία είχε υποβιβαστεί και η τριήρης στα χρόνια αυτά. Η προέλευση των πλοίων αυτών ήταν προφανώς πειρατική.

Περιγραφή

Από τα ελαφρά πλοία της περιόδου, πρωτεύουσα θέση κατέχει η λέμβοςκαι η ροδιακή τριημιολία,ενώ από το Άκτιο και μετά κυριαρχεί πια η λιβυρνίς.
Η λέμβος ήταν ένας τύπος ταχύπλοου, ευέλικτου σκάφους, με 16 έως και 50 κωπηλάτες, με ή χωρίς έμβολο, που ήταν χρήσιμο για κατασκόπευση, για διάσπαση εχθρικών αποκλεισμών και για επικοινωνίες, αντικαθιστώντας την τριακόντορον ή τηνημιολία. Στην περίπτωση των σκαφών αυτών η κίνηση γινόταν είτε από μία σειρά κωπηλατών, με τα κεντρικά 5+5 κουπιά να κινούνται από δύο κωπηλάτες σε κάθε κουπί, είτε με διάταξη των κεντρικών κουπιών σε δύο σειρές. Ταυτόχρονα είχε αρκετά ισχυρή κατασκευή ώστε να μπορεί να μετατραπεί σε κατάφρακτον, με κατάστρωμα για εγκατάσταση καταπελτών και τοξοτών.
Το ροδιακό αντίστοιχο της λέμβου ήταν ητριημιολία, μία κατάφρακτη τριήρης με τη διάταξη των κωπηλατών της πειρατικής ημιολίας. Οι δύο επάνω σειρές ήταν μάλλον τοποθετημένες εναλλάξ, δηλαδή η δεύτερη κάτω από τα κενά της πρώτης, ενώ δεν είναι σίγουρο εάν η μισή τρίτη σειρά βρισκόταν στο πίσω μέρος του πλοίου, ώστε να υπάρχει χώρος για ταυτόχρονη χρήση κουπιών και ιστίων ή εάν αποτελούνταν αυτή από μικρότερα κουπιά τοποθετημένα στο μέσον των πλευρών του πλοίου.

Χρήση

Για κατασκόπευση, διάσπαση των εχθρικών αποκλεισμών και επικοινωνίες του στόλου.

Βιβλιογραφία


  1. Σταινχάουερ Γ.,Ο πόλεμος στην αρχαία Ελλάδα, 2000.

    Πηγές


  1. Πολύβιος, 16, 1.2-7.6
ΠΗΓΗ: http://www.tmth.edu.gr/aet/thematic_areas/p428.html

ΑΡΧΑΙΟ ΠΛΟΙΟ ΠΟΛΥΗΡΕΙΣ

Πολυήρεις

<>Τίτλος

Πολυήρεις

Κατηγορία

Αρχαία Πλοία

Χρονολόγηση

Ελληνιστική εποχή

Γενική εισαγωγή

Η ελληνιστική εποχή υπήρξε μία περίοδος επαναστατική ως προς την εξέλιξη των πολεμικών πλοίων. Σημαντικό δρόμο χάραξε στον τομέα αυτό, καθώς και σ' αυτόν της πολιορκητικής, ο Διονύσιος ο Α΄ των Συρακουσών, στον οποίο αποδίδεται η δημιουργία δύο νέων τύπων πλοίων, το 395 π.Χ., της τετρήρους και της πεντήρους. Τα πλοία αυτά χρησιμοποίησε και ο Αλέξανδρος στην πολιορκία της Τύρου.

Περιγραφή

Η τετρήρηςλόγω του χαμηλού κόστους κατασκευής και λειτουργίας της, αλλά και της ευελιξίας και της ταχύτητάς της, έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής ιδιαίτερα στη Ρόδο και την Αίγυπτο. Διέθετε 88 κωπηλάτες σε αντίθεση με την τριήρη που διέθετε 170 και την πεντήρη που διέθετε 180. Το μειονέκτημά της ήταν ότι είχε μικρότερη αντοχή στη θάλασσα και ότι αδυνατούσε να αντιμετωπίσει την υψηλότερη πεντήρη.
Ένα ακόμη πλοίο της εποχής, δημιούργημα αυτό του Διονύσιου του Β΄, ήταν ηεξήρηςη οποία μαζί με τα δύο προηγούμενα κυριάρχησε στους ελληνιστικούς στόλους από τη ναυμαχία της Αμοργού το 322 π.Χ. έως τη ναυμαχία στο Άκτιο το 31 π.Χ.
Γενικά οι διάδοχοι του Αλεξάνδρου ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για τη δημιουργία όλο και μεγαλύτερων πολυήρων, με τις επτήρεις του Αντίγονου το 315 π.Χ., τις οποίες διαδέχονται οι οκτήρεις, οι εννήρεις, οι δεκήρεις, οι ενδεκήρεις, οι δεκατριήρεις έως και οι δεκαεξήρεις του Δημητρίου και οι εικοσήρεις και τριακοντήρεις του Πτολεμαίου του Β΄.
Τα πλοία αυτά θα έπρεπε προφανώς να είχαν περισσότερους από έναν κωπηλάτες σε κάθε κουπί. Έτσι η τετρήρης θα πρέπει να είχε δύο σειρές κουπιών με δύο κωπηλάτες σε κάθε κουπί, ενώ η πεντήρης και η εξήρης θα πρέπει να είχαν τρεις σειρές με 2+2+1 και 2+2+2 κωπηλάτες ανά κουπί αντίστοιχα. Τα τεράστια πλοία πάλι που ξεπερνούσαν τις οκτήρεις θα πρέπει να διέθεταν περισσότερες από μία σειρές κωπηλατών. Η χρησιμοποίηση περισσότερων κωπηλατών σε κάθε κουπί, παράλληλα με τον πολλαπλασιασμό της κινητήριας δύναμης, επέτρεψε στους στόλους να ξεπεράσουν το πρόβλημα της επάνδρωσης με ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό.
Στα χρόνια αυτά τοποθετείται και η δημιουργία ενός νέου, δίπρωρου σκάφους, ανάλογο με τα σημερινά καταμαράν. Αφορμή για κάτι τέτοιο αποτέλεσε η πρακτική της σύνδεσης δύο πλοίων, κάτι που συνηθιζόταν για τη μεταφορά πολιορκητικών μηχανών, πύργων ή γεφυρών. Στον τύπο αυτό ανήκαν τα πλοία που είχαν πάνω από 20 κωπηλάτες σε κάθε στίχο, όπως η εικοσήρης ή η τριακοντήρης. Το αποκορύφωμα των πλοίων του είδους αποτέλεσε η τεσσαρακοντήρης ναυς του Πτολεμαίου Φιλοπάτορος.

Χρήση


Τα μεγάλα ελληνιστικά πλοία μπορούσαν να αντιμετωπίσουν πολύ καλύτερα τις ανοιχτές θάλασσες και να παρέχουν πρόσθετη προστασία από την εχθρική έφοδο και τον εμβολισμό. Παράλληλα, με την αύξηση του πλάτους της παρεξειρεσίας και του καταστρώματός τους μπορούσαν να μεταφέρουν πλέον ολόκληρο το στρατιωτικό σώμα, καθώς και πύργους και καταπέλτες.

Βιβλιογραφία


  1. Σταινχάουερ Γ.,Ο πόλεμος στην αρχαία Ελλάδα, 2000.

    Πηγές

Πολύβιος, 16, 1.2-7.6

ΠΗΓΗ :http://www.tmth.edu.gr/aet/thematic_areas/p427.html

ΤΟ ΕΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΤΡΙΗΡΟΥΣ

Το έμβολο της Τριήρους - Ο εμβολισμός

<>Τίτλος

Το έμβολο της Τριήρους - Ο εμβολισμός

Κατηγορία

Ναυτικός πόλεμος
Φωτογραφική - σχεδιαστική τεκμηρίωση / αναπαράσταση

Γενική εισαγωγή


Η τριήρης, παρά τα ελαττώματά της, παρέμεινε καθ' όλη τη διάρκεια της κλασικής αρχαιότητας το βασικό όπλο της ναυμαχίας. Ως όπλο του στόλου είχε ως βασικό στόχο της τον εμβολισμό του αντιπάλου, το αντίστοιχο δηλαδή του δορατισμού στη μάχη της φάλαγγος ή του κριού στην έφοδο κατά την πολιορκία.

Περιγραφή

Το έμβολο ήταν η ισχυρή, ξύλινη κατασκευή που αποτελούσε κατά κάποιο τρόπο τη συνέχεια της τρόπιδος. Ήταν στερεωμένο οριζοντίως στους κατώτερους ζωστήρες που απορροφούσαν το μεγαλύτερο μέρος της σύγκρουσης και καθέτως στο κοράκι της πλώρης με ένα ενδιάμεσο ξύλο. Η σύγχρονη επιστήμη θεωρεί ότι το έμβολο ήταν μία εξωτερική, ανεξάρτητη από το σκαρί του πλοίου προσθήκη στην πλώρη. Εάν δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο, με τις πιέσεις που θα δεχόταν η τριήρης, οριζόντιες και κάθετες από τον εμβολισμό και το βάρος του εμβολιζόμενου πλοίου, θα υπήρχε κίνδυνος το έμβολο να αποκολληθεί και έτσι το πλοίο να πάρει νερά.
Για την περαιτέρω αύξηση της δύναμης κρούσης, το ξύλινο έμβολο διέθετε μάλλον ένα είδος θήκης, ένα κοίλο, ορειχάλκινο έμβολο. Το χάλκινο έμβολο μάλιστα συμπληρώνονταν υψηλότερα με το παρεμβόλιον ,την εμπρόσθια κατάληξη των ανώτερων ζωστήρων.
Η μορφή του εμβόλου εξελίσσεται με το πέρασμα των χρόνων. Στα γεωμετρικά αγγεία απεικονίζεται μόνο σαν μία αιχμηρή κατάληξη, ενώ από το 725 π.Χ. και εξής καταλήγει σε μία κάθετη λάμα η οποία στον 6ο αιώνα παίρνει τη μορφή της κεφαλής κάπρου. Στην κλασική και ελληνιστική εποχή το μέτωπο κρούσης του εμβόλου απεικονίζεται ημικυλινδρικό ή σφηνοειδές και ενισχύεται με τρεις ισχυρές οριζόντιες λάμες, δίνοντας στην πλάγια όψη του τη μορφή τρίαινας.

Χρήση


Ο εμβολισμός είχε σαν στόχο του την αχρήστευση του εχθρικού πλοίου είτε μέσω της διάτρησης είτε μέσω της διάρρηξης των αρμών των σανίδων είτε τέλος μέσω της ανατροπής του πλοίου. Οι τριήρεις ως πολύ ελαφριά πλοία δεν βυθίζονταν, αλλά άρχιζαν να κάνουν νερά και έτσι έβγαιναν σύντομα εκτός μάχης. Οι μελετητές έχουν υπολογίσει ότι μία τρύπα περίπου 33 εκ. κάτω από τα ύφαλα είχε σαν αποτέλεσμα η τριήρης να πάρει μέσα σε 3 λεπτά 18 τόνους νερό, έχοντας καθίσει περίπου 20 εκ., γεγονός που καθιστούσε επικίνδυνους οποιουσδήποτε ελιγμούς.
Κατά τη διάρκεια του εμβολισμού, το επιτιθέμενο πλοίο διέτρεχε τον κίνδυνο είτε να σπάσει το έμβολό του είτε να μην μπορέσει να αποκολληθεί έγκαιρα από το εχθρικό πλοίο, με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθεί από τους αντιπάλους. Ο κίνδυνος αυτός από το πλεύρισμα και την έφοδο του εχθρικού πληρώματος αποφεύγονταν μόνο με την ανατροπή του εχθρικού πλοίου. Το γεγονός αυτό επιτυγχάνονταν όταν ένα μεγαλύτερο πλοίο σήκωνε την κατάλληλη στιγμή την πλώρη ψηλά εμβολίζοντας το εχθρικό πλοίο με δύναμη πάνω από τα ύφαλα. Έτσι πολλά από τα μεγάλα αρχαία πλοία κατασκευάζονταν με την πλώρηανάστειρον, δηλαδή πολύ πιο πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Τον ίδιο σκοπό εξυπηρετούσε προφανώς και ένα μακρύ παρεμβόλιον. Τα μικρότερα πλοία μπορούσαν να εμβολίσουν τον εχθρό χαμηλά κάτω από τα ύφαλά του, βουτώντας με την πλώρη,έμπρωρα δηλαδή.

Βιβλιογραφία



  1. Σταινχάουερ Γ.,Ο πόλεμος στην αρχαία Ελλάδα, 2000.

    Πηγές

Πολύβιος, 16, 1.2-7.6

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΣΥΝΑΤΗΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΝΑΥΤΟΠΡΟΣΚΟΠΩΝ Γ.Ε

Η Εφορεία Ειδικότητας Ναυτοπροσκόπων της Γ.Ε. διοργανώνει εκπαιδευτικές συναντήσεις για Βαθμοφόρους που έχουν παρακολουθήσει με επιτυχία τη Σχολή Λεμβάρχου Ναυτοπροσκοπικού Σκάφους, με σκοπό την προετοιμασία τους για τη Σχολή Κυβερνήτου. Η συμμετοχή στις εκπαιδευτικές αυτές συναντήσεις είναι ιδιαίτερα χρήσιμη και θα αποτελέσει σημαντική βοήθεια.

Οι εκπαιδευτικές συναντήσεις θα αποτελούνται από θεωρητικό και πρακτικό μέρος, θα έχουν συνολική διάρκεια 12-14 ώρες και θα διεξαχθούν στις εξής περιοχές:
 Στην Αττική θα γίνει 5-6 ΩΦεβρουαρίου 2011 απο το Πολύκαρπο Παλαίνη  6976-224937  για πληροφορίες σχετικά με την συνάντηση .

Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2010

ΜΙΝΩΙΤΕΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΙ ΒΙΟΛΟΓΟΙ 3500 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ

Οι αρχαίοι Κρήτες της μινωικής περιόδου είχαν τόσο εξειδικευμένη γνώση για τους θαλάσσιους οργανισμούς και τους έχουν απεικονίσει με τέτοια τελειότητα σε διάφορες παραστάσεις, ώστε μετά από 3.500 χρόνια τουλάχιστον, οι σημερινοί επιστήμονες της θαλάσσιας βιολογίας να μπορούν να ταξινομήσουν με τη σύγχρονη επιστημονική γνώση ανά είδος και γένος.
Ταυτόχρονα χρησιμοποιούσαν θαλάσσια όστρακα σε θρησκευτικές τελετουργίες και είχαν πολύ σημαντική συμβολική βαρύτητα στον μινωικό πολιτισμό.


Αυτά είναι μερικά από τα
ερευνητικά αποτελέσματα του ομότιμου καθηγητή Θαλάσσιας Βιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Τάσου Ελευθερίου, που για τον θαυμαστό πολιτισμό των Μινωιτών, μιλώντας από την πλευρά του ερευνητή των θετικών επιστημών και ειδικά του θαλάσσιου βιολόγου και με τη μακρόχρονη ερευνητική εμπειρία που διαθέτει, τονίζει:

«Τα συμπεράσματα που βγαίνουν από τις απεικονίσεις των Μινωιτών, στα αγγεία, στις τοιχογραφίες, στα κοσμήματα και στους σφραγιδόλιθους, είναι πως οι απεικονίσεις τους έφτασαν στην τελειότητά τους την περίοδο που ονομάζεται "θαλάσσιος ρυθμός", γύρω στα 1550 π.Χ., κατά τη διάρκεια του οποίου δημιούργησαν έναν πολύ μεγάλο αριθμό αντικειμένων που τα είχαν διακοσμήσει με θαλάσσιους οργανισμούς.

Υπάρχει ένας νατουραλισμός στην απεικόνιση των οργανισμών αυτών και έχει γίνει με τέτοια λεπτομέρεια και ευαισθησία που μας επιτρέπει 3.500 χρόνια μετά να μπορούμε να προσδιορίζουμε τους οργανισμούς αυτούς σύμφωνα με τα μοντέρνα συστήματα επιστημονικής ταξινόμησης, με διπλή ονοματολογία, σε γένος και είδος. Για παράδειγμα σπάρος αοράτους (χρυσός) ή σκουμπρί κ.λπ.
Αυτό μπορεί να γίνει γιατί έχουν απεικονίσει ειδικά χαρακτηριστικά του κάθε θαλάσσιου οργανισμού με πλήρη ακρίβεια και αυθεντική χρωματολογία. Για το εύρος και την ποσότητα αυτών των παραστάσεων ο κ. Ελευθερίου αναφέρει:

«Οι απεικονίσεις αυτές που έχουν διασωθεί είναι γύρω στις εκατό, με διαφορετικό βαθμό διατήρησης η καθεμία. Στις παραστάσεις αυτές συμπεριλαμβάνονται ψάρια, χταπόδια, αργοναύτες (είδη χταποδιού που στην περίοδο της αναπαραγωγής τους παράγουν ένα κέλυφος λεπτό στο οποίο εναποθέτει τα αβγά μέχρι να εκκολαφθούν και να απελευθερωθούν, ενώ μετά το κέλυφος απορρίπτεται απ' τον οργανισμό). Ακόμη, υπάρχουν σουπιές, δελφίνια, κυνηγοί, τσιπούρες, μπαρμπούνια, αχινοί, τρίτωνες κ.λπ.

Οι παραστάσεις αυτές είναι πολλές φορές απεικονίσεις μόνο ενός οργανισμού. Άλλες φορές όμως περιβάλλεται ο οργανισμός από ένα συνολικότερο σκηνικό με αφηγηματικό σκοπό. Δηλαδή αναπτύσσεται μια θαλασσινή σύνθεση με το ειδικό περιβάλλον του οργανισμού. Πολλοί οργανισμοί που εμφανίζονται σε αυτές τις παραστάσεις έχουν βρεθεί και σαν φυσικοί οργανισμοί μέσα στα ανάκτορα των Μινωιτών, σε νεκροταφεία, σε ιερά, κ.λπ. Αυτοί οι οργανισμοί είναι κυρίως τα σκελετικά μέρη διαφόρων μαλακίων, αχιβάδες, κυδώνια, τρίτωνες κ.λπ.».

Όστρακα - τελετές
Για τη σχέση της θρησκείας, των τελετών και των θαλάσσιων οργανισμών ο ίδιος ερευνητής δηλώνει: «Είναι ενδιαφέρον ότι βρέθηκαν διάφορα από αυτά τα κελύφη στα ιερά θησαυροφυλάκια της Κνωσού μαζί με τα διάφορα ιερά αντικείμενα, καθώς και αγαλματίδια, όπως ένα αγαλματίδιο της θεάς των Όφεων, για τις θρησκευτικές ανάγκες και τις τελετουργικές διαδικασίες των Μινωιτών.

Μάλιστα πολλά κελύφη βρέθηκαν χρωματισμένα με ανεξίτηλα χρώματα αλλά με μεγάλη καλλιτεχνία.
Τα θαλασσινά όστρακα πρέπει να είχαν μια ιδιαίτερη σημασία στον πολιτισμό και στη θρησκεία, διότι εκτός από τη χρήση αυτών των οργανισμών για τη διατροφή των ανθρώπων είχαν και μια ευρύτερη πολιτιστική συμβολική χρήση. Αυτό γίνεται εμφανές και από την παρουσία των οστράκων αυτών μέσα σε τάφους πρωτομινωικών νεκροταφείων όπου διακρίνεται ο συμβολικός τους χαρακτήρας σχετικά με τη ζωή και τον θάνατο των Μινωιτών.

Φαίνεται πως από τη μινωική εποχή μέχρι σήμερα υπήρξε μία πολύ μικρή αλλαγή στην πανίδα και στη χλωρίδα του θαλάσσιου οικοσυστήματος της Κρήτης και γενικότερα του Αιγαίου. Πρέπει όμως να προσθέσουμε πως τα τελευταία χρόνια αυτό έχει ανατραπεί με τη μαζική εισβολή θαλάσσιων οργανισμών από την Ερυθρά Θάλασσα μέσω της διώρυγας του Σουέζ, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και των συνθηκών μέσα στη διώρυγα του Σουέζ.

Μετά την απεικόνιση των θαλάσσιων οργανισμών και κυρίως τις απεικονίσεις χταποδιών, που ήταν ένα θέμα ευρείας επιλογής από τους Μινωίτες τεχνίτες, προοδευτικά μετά τον θαλάσσιο ρυθμό καθώς πάμε στην υστερομινωική περίοδο, αρχίζει η τεχνοτροπία του νατουραλισμού και του ιμπρεσιονισμού να αλλάζει. Η απεικόνιση γίνεται σχηματική με τελείως παραμορφωμένα χαρακτηριστικά και η έμφαση δίνεται σε ορισμένα όργανα του οργανισμού όπως τα μάτια».

Από Ελευθεροτυπία

ΠΛΟΙΑ ΚΑΙ ΠΛΟΗΓΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Οι Έλληνες ειδικεύτηκαν στην κατασκευή μικρών αλλά γρήγορων και εύκολων στην χρήση πλοίων. Έχοντας πολλά μικρά λιμάνια χρειαζόταν μικρά και ευέλικτα πλοία! Αλλά παρ' όλα αυτά μπορούσαν να ταξιδεύουν εύκολα τουλάχιστον μέχρι την Κύπρο κουβαλώντας χαλκό από το 3000 π.Χ.!
Υπάρχουν όμως ενδείξεις κατεργασμένων πετρωμάτων της Μήλου που βρέθηκαν στις Μυκήνες και μας οδηγούν να δεχόμαστε ακόμα αρχαιότερη ναυτική δραστηριότητα. Στο Μάνδαλο της Πέλλας βρέθηκαν αντικείμενα από οψιδιανό των Καρπαθίων ηλικίας 5000 ετών. Κατά συνέπεια δεν ήταν και τόσο δύσκολες
οι μετακινήσεις εκείνη την εποχή!

ΚΩΠΗΛΑΤΙΚΟ - ΙΣΤΙΟΦΟΡΟ
Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι στο Αιγαίο κυκλοφορούσαν οι πρώτες μορφές πλοίων απ' το 7000 π.Χ. Οι πρώτοι γνωστοί που εμφανίζονται είναι οι Κυκλαδίτες (3000 - 2000 π.Χ.) οι οποίοι όμως δίνουν την θέση τους στους Κρήτες της Μινωικής περιόδου που είχαν ναυτικό στην βάση του κράτος (1700-1450 π.Χ.). Στα 1470 π.Χ. έγινε η έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης με πολύ μεγάλη ισχύ. 5 φορές μεγαλύτερη απ' την έκρηξη του Κρακατόα στην Ινδονησία. Αυτό προφανώς προκάλεσε την καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού. Στην συνέχεια παρουσιάζονται οι Μυκηναίοι που και αυτοί δρούσαν σε όλη την γνωστή ανατολική Μεσόγειο. Σε αυτή την εποχή αναφέρονται η Αργοναυτική εκστρατεία αλλά και ο Τρωικός πόλεμος, αν και πολλοί θεωρούν τον Τρωικό πόλεμο αρκετά παλαιότερο. Μετά τον ένατο αιώνα παρουσιάζονται δυναμικά στον Θαλάσσιο χώρο και η Κόρινθος, η Αίγινα, η Σάμος, η Κέρκυρα, οι Συρακούσες και άλλες μικρότερες πόλεις. Αρκετά αργότερα τον έκτο αιώνα π.Χ. οι Αθηναίοι δημιουργούν στόλο και κυριαρχούν με την σειρά τους για λίγο στον χώρο.

ΘΗΡΑΙΚΑ ΠΛΟΙΑΤα πρώτα διάσημα πλοία στον Ελλαδικό χώρο ήταν τα πλοία της Θήρας που παραστάσεις τους σώζονται σε αγγεία αλλά και σε τοιχογραφίες που ήρθαν πρόσφατα στην επιφάνεια στις ανασκαφές της Θήρας. Οι τοιχογραφίες χρονολογούνται στο 1500 - 1600 π.Χ. οπότε μιλάμε για ακόμη παλιότερη χρήση. Το παράξενο είναι ότι αυτή η γνώση φθίνει μέχρι πολύ αργότερα κοντά στο 700 π.Χ. που η Κόρινθος ξανά παρουσίασε την πρώτη μορφή τριήρεως. Είχε 40 μέτρα μήκος και χρησιμοποιούσε 150 κωπηλάτες σε τρεις σειρές και 50 ακόμα άτομα για τις υπόλοιπες ανάγκες.

ΤΡΙΗΡΗΣ
Η Αθηναϊκή τριήρης είχε μήκος περίπου 35 μέτρων και μέγιστη ταχύτητα τα 20 (άλλοι όμως την υπολογίζουν στα 15) χιλιόμετρα την ώρα και όποιος ξέρει από θάλασσα καταλαβαίνει πόσο γρήγορο ήταν για κωπηλατικό του μεγέθους του! Συνήθως κάλυπτε 100 χιλιόμετρα ημερησίως χρησιμεύοντας τόσο σαν εμπορικό όσο και σαν πολεμικό σκάφος. Ήταν εξοπλισμένη στο μπροστινό της μέρος με έμβολο επενδυμένο με μέταλλο με το οποίο μπορούσε να εμβολίσει και να βυθίσει τα αντίπαλα πλοία. Αν και ήταν ιστιοφόρο στις ναυμαχίες βασιζόταν κυρίως στην δύναμη των 170 κωπηλατών του που ήταν καθισμένοι σε τρία προσεκτικά σχεδιασμένα επίπεδα (δύο εσωτερικά κι ένα εξωτερικό), χειριζόμενοι συνχρονισμένα τρεις σειρές κουπιών. Μεγαλύτερα διπλά κουπιά τοποθετημένα στην πρύμνη χρησιμοποιούταν σαν τιμόνι. Είχε βύθισμα μόνο 60 εκατοστά, κατά συνέπεια μπορούσε να πλέει χωρίς πρόβλημα και σε πολύ αβαθή νερά.

Εκτός από την ανακατασκευή της τριήρεως, έχει γίνει ανακατασκευή και του «Κυρήνεια 2» από το ελληνικό Ινστιτούτο Προστασίας Ναυτικής Παράδοσης, και η «Παπυρέλλα» που με 6 κωπηλάτες πήγε από το Λαύριο στην Μήλο επιβεβαιώνοντας τις αρχαιοελληνικές ικανότητες στην ναυσιπλοΐα.

ΝΕΩΣΙΚΟΙ
Τα πλοία αυτά με βασική ύλη το ξύλο κατασκευαζόταν με μεθόδους αρκετά διαφορετικές απ' τις σημερινές. Αρχικά φτιαχνόταν το εξωτερικό κέλυφος και στην συνέχεια τοποθετούταν εσωτερικά οι ενισχύσεις. Σε κάποια απ' αυτά μάλιστα έχουν βρεθεί μέχρι και ενώσεις που γινόταν με ένα είδος ραφής. Τα συνηθέστερα μεγέθη ήταν μέχρι 6 μέτρα πλάτος και μέχρι 40 μήκος.
Για να αποφύγουν την διάβρωση του ξύλου απ' τους μικροοργανισμούς του νερού, αν το πλοίο δεν χρησιμοποιούταν για κάποιο χρονικό διάστημα (όπως τα πολεμικά πλοία) ανελκυόταν στην ξηρά. Οι εγκαταστάσεις στέγασης των ανελκυόμενων πλοίων ονομαζόταν νεώσοικοι και υπολείμματα τους βρίσκουμε σε πολλά αρχαία λιμάνια. Στο λιμάνι του Πειραιά λέγεται ότι υπήρχαν 372 νεώσοικοι.

ΠΕΝΗΝΤΑΚΟΠΟΣ
Ένα τυπικό πλοίο της εποχής του Ομήρου. Η πρώτη οργανωμένη ναυτική κίνηση περιγράφεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα. Αναφέρεται ότι 1186 πλοία από διάφορες περιοχές της Ελλάδος μαζί με τους στρατούς των διαφόρων Ελληνικών φυλών συγκεντρώθηκαν στην Αυλίδα και όλοι μαζί πήγαν στην Τροία! Ο Όμηρος επίσης περιγράφει πολλές λεπτομέρειες τόσο για την ναυπήγηση όσο και για την πλοήγηση των πλοίων.

ΟΔΥΣΣΕΙΑ
Η Οδύσσεια έχει πλήθος αναφορών στις ναυτικές ικανότητες και γνώσεις του Οδυσσέα και των συντρόφων του. Κάποιοι πιστεύουν ότι η ραψωδία Κ της Οδύσσειας περιγράφει με ακρίβεια το πέρασμα του Οδυσσέα από τα Νορβηγικά φιόρδ! Το αιώνιο ηλιόφως της χώρας των Λαιστρυγόνων ταιριάζει με το καλοκαίρι κοντά στον βόρειο αρκτικό κύκλο, το τεράστιο μέγεθος των Λαιστρυγόνων θα μπορούσε να επιβεβαιωθεί εν μέρη από ασυνήθιστα μεγάλους ανθρώπινους σκελετούς που βρέθηκαν σε σπηλιές αυτών των περιοχών.

ΗΡΑΚΛΕΙΕΣ ΣΤΗΛΕΣ
Υπάρχουν όμως ενδείξεις ότι οι Ηράκλειες στήλες στο Γιβραλτάρ αποτελούσαν από αρκετά παλιότερα πέρασμα και όχι όριο όπως νομίζαμε. Στην Ισπανία κοντά στο Γιβραλτάρ υπάρχει ένας πύργος που πιστεύεται απ' τους περίοικους ότι χτίστηκε από τον Ηρακλή. Ο μύθος λέει ότι υπήρχαν δύο πύργοι εκατέρωθεν των στενών του Γιβραλτάρ με σκοπό, λειτουργώντας σαν φάροι να διευκολύνουν τα πλοία να προσεγγίζουν ευκολότερα το πέρασμα από και προς τον Ατλαντικό ωκεανό.
Απ' αυτό μπορούμε να συμπεράνουμε ότι κάποιοι τολμούσαν να ταξιδέψουν και στον Ατλαντικό αψηφώντας τις φήμες της επίπεδης γης και του τέλους του κόσμου στο Γιβραλτάρ. Πόσο μακριά όμως τόλμησαν να πάνε;

ΧΙΛΗ
Ο καθηγητής Lonko Kilapan από την Χιλή έχει πολλά στοιχεία που δείχνουν σημαντικότατη πολιτισμική συγγένεια των Αρακουάνων της Χιλής με τους Αρχαίους Σπαρτιάτες! Αυτό είναι ιδιαίτερα περίεργο μιας και οι Σπαρτιάτες των ιστορικών τουλάχιστον χρόνων δεν φημιζόταν ιδιαίτερα για τις ναυτικές τους προτιμήσεις, αλλά οι Αρακουάνοι και οι αποδείξεις τους παραμένουν! Έχουν διατηρήσει σε μεγάλο ποσοστό το λευκό τους χρώμα διαφορετικό από οποιαδήποτε άλλη Αμερικανική φυλή, το μεγαλύτερο ανάστημα, αρκετές θρησκευτικές παραδόσεις, γλώσσα που έχει κοινή γραμματική με την αρχαία ελληνική και πολυπλοκότητα που ελάχιστες γλώσσες διαθέτουν μέχρι σήμερα (Ελληνική, Γερμανική, Ρωσική και Λατινική), πολεμική οργάνωση τέτοια που εντυπωσίασε και τελικά απέτρεψε τους Ισπανούς απ' την κατάκτησή τους. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η λογοτεχνική τους έφεση και η ρητορική τους άνεση που ήταν τμήμα της παιδείας τους και της ευρύτερης κουλτούρας τους! Αυτή η φυλή στην Χιλή, στο χείλος της οροσειράς των Ανδεων επέλεξε γεωγραφικό πλάτος αντίστοιχο με της Ελλάδας. Η πολιτισμική τους ιδιαιτερότητα στον χώρο αξίζει σίγουρα μία πιο προσεκτική μελέτη. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι έφτασαν εκεί ταξιδεύοντας μέσα απ' την Ασία στην οποία και σκόρπισαν Ελληνικά ονόματα, όπως Λάος, Ινδονησία, Μελανησία, Πολυνησία και αρκετά άλλα. Τα ονόματα παρέμειναν αλλά η προέλευση πια ξεχάστηκε...
Νοτιοανατολικά της Αλοννήσου βρέθηκε αρχαίο ναυάγιο του 5ου αιώνα π.Χ. με εκτόπισμα πάνω από 100 τόνους και φορτίο σχεδόν 4.000 αγγείων.

Λέγεται ότι ο μέγας Αλέξανδρος χρησιμοποίησε μια πρώτη μορφή υποβρυχίου για να παρατηρήσει από κοντά τα παράξενα ψάρια στον βυθό του Ινδικού ωκεανού (332 π.Χ.).
Aπό: http://mythologia.8m.com/ploia.html